Opladen en bijtanken, dat zijn voor mij kernwoorden voor mijn zomervakantie. Relaxen thuis en lekker actief buiten de deur. Dus stond al maanden in onze agenda: Huttentocht Oostenrijks Alpen, Innsbruck. Tja en toen was het zover, zeker niet optimaal fysiek voorbereid dus wel een beetje spannend, maar zeker ook met enthousiasme en een goed reisplan zijn we richting een fijn hotel in de binnenstad van Innsbruck afgereisd. De zon scheen, onze oudste twee waren er al en kwamen ons met een ijsje in de zon tegemoet lopen. Fijn om met elkaar onze week zo relaxed te beginnen. We verheugden ons op de bergen, de indrukwekkende vergezichten, de blauwe luchten, de koeienbellen, de relaxte pauzemomenten om van dit alles ook zittend te genieten.
Het liep anders… met zicht op onze eerste hut begon het harder te waaien en trokken grijze wolken om ons heen en begon het te regenen. De hele verdere tocht, tot aan de laatste middag, liepen we in de mist die soms even en soms uren overging in harde of zachte regen. De prachtige dalen en toppen bleven, op een enkele ”sneak preview”, wanneer de wolken even uit elkaar bewogen, voor ons verborgen.
Natuurlijk baalde we dat precies die week er (heel) veel regen zou vallen in de Alpen! De hele week mopperend rondlopen en gefrustreerd zijn vonden we alleen niet zo’n aantrekkelijk idee. Dus kaartspel uit de rugzak opgediept en, na een goede berghuttenmaaltijd, met elkaar plezier gemaakt. We creëerden een nieuw ochtendritueel, ieder hulde zijn rugzak in een regenhoes, zichzelf in regenkleding met capuchon én zo nu en dan een warme muts en zo doken we de mistige natte wereld in, ons pad op naar de volgende hut. Ieder in z’n eigen wereldje, stap voor stap! Na een tijdje merkte ik dat er ook iets bijzonders gebeurde. Er was niets anders om te focussen dan de directe omgeving, mijn ademritme en de steen waarop ik mijn volgende stap ging zetten. Zo af en toe hoorde ik wat achtergrond geluid van koeienbellen, kletsten we wat, maar overwegend was het de focus en het tikken van de regen, wat maakte dat het in mijn hoofd steeds stiller werd.
Misschien was dat wel precies de bedoeling: even niet kijken naar het grote plaatje, ver vooruit, de toekomst. Misschien was het wel precies nu tijd voor verstillen en zijn in het moment, gehuld in de zachte waterdruppeltjes. Ik kon niet anders dan deze uitdagende toch op deze manier beleven, hoe jammer ik het fysiek en mentaal ook vond dat er geen relaxte pauzes in de zon waren om bij te komen van de inspanning!
Zo is het in het leven vaak ook, vind je niet? Dan is het zoals het is, anders dan wat je gehoopt had, dat wat je je kon voorstellen. Hoe flexibel je je ook opstelt, mee beweegt met wat er is, soms is je leven mistig, zie je het even niet helder, ben je je richting zelfs kwijtgeraakt. Onder die omstandigheden kan je zomaar ontdekken dat je lijf gaat protesteren omdat je alles, de moeite, de inspanning niet meer kan verteren! Dan is het de kunst om rust vinden in dat kleine stukje wereld waar je wél invloed op hebt en weer bewust verbinding kan maken met je innerlijke zijn.
En jij? Hoe ga jij om met de mist in je leven, die momenten dat je je pad even niet ziet en richting zoekt. Hoe ga jij om met jezelf als je merkt dat je alles even niet meer goed kan verteren? Merk je het wel?! Hoor jij je de signalen van je lijf nog wel, ben je bewust van het roepen van je schouders, van je enkel, van je maag?!
Net zoals op onze huttentocht kan het soms moeilijk zijn te herkennen waar je bent, waar je staat en wat jouw richting is. Durf jij nu even een moment te nemen, je aandacht dicht bij jezelf, je ogen zelfs even gesloten om te voelen hoe het nu met je is, wat voel jij nu, stroomt je adem, is je lijf zacht?
Ook in de mist kun je stap voor stap je weg vinden, weet dat je niet alleen hoeft te zoeken naar helderheid! Wil jij ontdekken wat je lijf je vertelt? Wil jij vanuit de mist weer helderheid krijgen, uitzicht voelen? Wil jij weer op adem komen en zachter worden voor jezelf? Ik help je er graag bij!
Voel je welkom! Ontdekken we samen hoe je weer richting kan geven aan je leven!
Warme groet
Liseth
