Over signalen, bewustzijn en durven te luisteren.

Aan het begin van dit nieuwe jaar heb ik mezelf uitgenodigd om te verstillen en vanuit daar opnieuw een beeldend jaarplan te creëren. Vooraf heb ik geen idee wat er op mijn canvas terecht gaat komen aan kleuren, patronen, beelden en woorden. Intussen vertrouw ik mezelf én het proces van laten ontstaan. Ik ‘weet’ dat wat in een paar uur ontstaat kloppend is voor komend jaar.

Wat uiteindelijk op mijn canvas is ontstaan raakt me ook deze keer weer op een bijzondere manier. Het klópt en ik merk in de dagen daarna dat het ook precies uitdraagt waar het komende jaar met De Verademing over zal gaan: voelen, vertrouwen en expressie.

Kan jij voelen?
Durf jij je gevoel te vertrouwen?
Hoe bewust ben jij eigenlijk van alles wat je antennes oppikken?

Een boom op een lichtblauwe achtergrond met de tekst 'Heb de moed om je hart en intuïtie te volgen.'

Wat bedoelen we precies met die antennes en hoe kunnen ze ons helpen subtiel te voelen wat er aanwezig is, nog voordat het fysiek wordt. Wat als we eerder zouden kunnen herkennen wat er aan de hand is, nog vóórdat ons lijf steeds duidelijker hints gaat geven zoals een rusteloos gevoel in je buik, moeheid, hoofdpijn of erger?

Veel mensen zijn het niet meer gewend om te luisteren naar gevoel en alles wat je met je antennes al zou kunnen oppikken. Het voelen is bij velen langzaam in onze ontwikkeling naar het weten met ons hoofd verschoven. We zijn het een beetje verleerd om bewust onze antennes in te schakelen. Wat als we dat weer bewust zouden doen en zouden gaan voelen?

Juist in deze tijd van het jaar is het meest kloppende moment om die vaardigheid te oefenen. De wintermaand februari nodigt ons uit om te vertragen en naar binnen te keren. Het is een prachtige uitnodiging om contact te leggen met jezelf en te verbinden met wat er in je leeft. Neem maar eens de tijd om met een warme kop thee een beetje doelloos naar buiten te staren en wat te mijmeren. Sta je zelf maar eens toe om, in  een bewust moment van stilte, jezelf de vraag te stellen: Waar wil ik me mee verbinden?

Vertrouw erop dat het nemen van de ruimte en het stellen van de vraag, zonder het antwoord te hoeven weten, een mooie stap is richting opnieuw verbinden met jezelf zonder tussenkomst van je denkende kant.

Verbinden met je antennes, weer leren luisteren en voelen zijn vaardigheden. De een is, om welke reden dan ook, al wat vaardiger hierin dan de ander. Hoe mooi zou het zijn als iedereen de ruimte krijgt om te ontdekken dat er meer is waar te nemen dan alleen het fysieke.

Zwart-wit afbeelding van een vrouw in een elegante jurk, staande voor een uitgestoken pauwenstaart met veel kleuren en oogpatronen. De tekst 'Heb jij oog voor jezelf?' is in een sierlijk lettertype geschreven.

Wat als we weer leren verbinden met dat wat er naast de fysieke herkenning ook is zoals voelen van energie, intuïtie en het innerlijke weten. Wat als jij die signalen langzaam gaat erkennen, herkennen, gaat begrijpen zonder te weten en ernaar durft te handelen.

Geef jezelf maar toestemming om te luisteren naar het niet-pluis gevoel,  naar het gevoel wat je besluipt, naar je onderbuikgevoel wat zegt ‘’ik ga het toch doen…!’’
Door te kunnen voelen en luisteren, herken je je voorgevoel en kun je al handelen voordat fysieke klachten zich manifesteren.


Blogs van Liseth